Варовничките пештери на Плитвице езерскиот национален парк има 16 езера и неколку водопади, а водата е во брилијантни нијанси на тиркизот, зеланата и сребрената. Ова место е да се посети во било кое годишно време, само најубаво е да се избегнат јули и август, бидејќи тогаш има и многу локални туристи. Плитвице е заштитено подрачје кое исто така е прогласено за светско наследство од УНЕСКО во 1979 година.
Овие езера се веќе прогласени како Природен парк во 1949 година од оние што владееле со поранешна Југославија. Веќе тогаш беше препознаена големата природна вредност на овој хрватски простор. Сегашниот парк е составен од околу 30.000 хектари. Главното дрво што може да се најде во овој парк се буковите дрвја, иако има и елки и некои борови.
Езерото е поделено природно, во Врвот и дното. Во горната зона има до дванаесет езера, Просканско, Цигиновац, Округjак, Батиновац, Големо езеро, мало езеро, Вир, Галовац, Милино, Градинско езеро, Голем бургет и Козјак. Овој дел се нарекува и Парк де ла Куева затоа што има многу природни пештери. Во некои од нив има скали создадени за пристап до нејзината внатрешност од водопадите, но во моментов не е можно да се влезе бидејќи не е дозволен пристап.
Националниот парк Плитвички езера во зима е украсен со замрзнати сини водопади и шума покриена со снег. Водите што течеле над варовникот низ илјадници години создале ремек-дело. Националниот парк во централна Хрватска го зазеде посакуваното место на списокот на светско наследство на УНЕСКО. Паркот има 16 езера и пет пати повеќе водопади.




