
Теа Божиновска е македонска фудбалерка, родена во 2003 година, која настапува за ЖФК Скопје, а ја започна младинската кариера во ЖФК Џиџи под тренерската палка на Снежана Трпевска.
Исто така, таа ги бранеше боите на ЖФК Тиверија, го облече и националниот дрес во У19 категоријата и во меѓувреме доби повик во сениорската репрезентација на Македонија.
Сепак, освен на зелениот тревник, младата Божиновска ги покажа своите спортски квалитети и на атлетските полиња.
Имено, Божиновска беше победничка на уличната трка ,,Трчаме за Рацин” на дистанцата од 4,6 километри со време од 20:09 минути.
Во врска со спојот помеѓу фудбалот и ,,кралицата на спортовите”, Теа одговори на неколку прашања за ,,Јави се јужна”.
1. Колку долго се занимавате со спорт и дали отсекогаш фудбалот ви бил приоритетна активност?
– Со спорт се занимавам откако знам за себе, а фудбалот е клучен спорт во моето семејство. Почетоците ми беа во моето основно училиште, како деветгодишно девојче, во ООУ ,,Браќа Миладиновци” предводена од наставникот Дејан Димитријевиќ, кому сум особено благодарна. Следејќи ги стапките на мојата сестра која порано се занимаваше со фудбал, фудбалот дефинитивно стана приоритет во мојот живот.
2. Дали трчањето Ви е позната територија, односно дали сте учествувале на други трки претходно?
– Да, трчањето ми е една дополнителна активност која ме исполнува и која е задолжителна за секој спортист. Имам учествувано и на претходни трки, меѓу кои ,,Спортски викенд” во мојата општина Илинден на која имам освојувано: второ место на 300 м, второ место на 600 м и прво место штафетно трчање. Минатата година учествував и на ,,Женска трка” организирана од страна на Авицена на 3 км на која освоив прво место во категорија до 18 години. Меѓутоа трката која се одржуваше во Велес ,,Трчаме за Рацин” ми е особено драга. Се соочив со поголем предизвик, со многу професионални атлетичари, меѓутоа напорната работа ми го донесе првото место во општиот пласман на 4,6 км.
3. Кој ја донесе одлуката за да се пријавите на трката ,,Трчаме за Рацин”?
– Одлуката ја донесов сама. Видов дека се одржува настан од ваков карактер и си зададов цел, која сакав да ја достигнам.
4. Дали, за време на паузата помеѓу двете сезони, имате во план да продолжите со уличните трки како дополнителна мотивација за задржување на физичката подготвеност?
– За жал не, бидејќи добив повик од сениорската фудбалска репрезентација на Македонија. Во период од 22 до 27 јуни имаме собир, два пријателски натпревари против репрезентацијата на Косово, а потоа ни започнуваат подготовките за претстојната сезона. Сепак, фудбалот ми е прва љубов, а настапот за нашата Македонија ми е голема чест.
5. Според Вас, кои елементи најмногу ги поврзуваат фудбалските натпревари и уличните трки?
– Секој елемент во поглед на публика, запознавањето на многу спортисти кои ја имаат истата желба за успех како мене во било која област, но најмногу дисциплината за тренинг и посветеноста за остварување на својот сон.
6. Победата во Велес го прослави Вашето име и помеѓу љубителите на атлетиката. Како успешен спортист на повеќе полиња, кој совет ќе им го дадете на идните генерации, кои имаат желба да се бават со фудбал, со атлетика или со било кој друг спорт?
– Спортот е најдоброто нешто кое може да му се случи на секој човек. Колку е добро за физичкото здравје толку е добро и за менталното здравје. Идните генерации би ги советувала да се занимаваат со било кој спорт, па дури и да е рекреативно. Само континиутет, напорна работа и посветеност го носат човек кон правиот и професионалниот пат.




